Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
0111-KDIB2-2.4014.242.2018.2.SK
z 25 stycznia 2019 r.

 

Mechanizm kojarzenia podobnych interpretacji

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 2 listopada 2018 r. (data wpływu 6 listopada 2018 r.), uzupełnionym 19 grudnia 2018 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania nabycia gruntów rolnych – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 6 listopada 2018 r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania nabycia gruntów rolnych. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 7 grudnia 2018 r. Znak: 0111-KDIB2-2.4014.242.2018.1.SK wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 19 grudnia 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 28 maja 2018 r. Wnioskodawca zakupił grunty rolne o łącznej powierzchni 16,54 ha. Grunty te Wnioskodawca nabył aktem notarialnym. Umowa, na podstawie której Wnioskodawca nabył wyżej wymienione grunty to jedna z umów wymienionych w katalogu czynności zawartych w ustawie z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych – art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) – to umowa kupna-sprzedaży. Nabyte grunty rolne Wnioskodawca dzierżawił na podstawie umowy dzierżawy zawartej w dniu 31 października 2012 r. przed Wójtem Gminy R. Umowę dzierżawy Wnioskodawca zawarł z ich właścicielem Panem X. Zakupione grunty rolne weszły w skład posiadanego przez Wnioskodawcę gospodarstwa rolnego, które prowadzone jest osobiście przez Wnioskodawcę od 2005 r. we wsi Sz. o obszarze 97,5936 ha i powiększyły to gospodarstwo rolne do 117,6336 ha.

Nabyte 28 maja 2018 r. grunty rolne w momencie ich nabycia stanowiły gospodarstwo rolne w rozumieniu ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym. Na wyżej wymienionych gruntach nie będzie prowadzona inna działalność gospodarcza niż działalność rolnicza.

W ciągu ostatnich 3 lat kalendarzowych Wnioskodawca korzystał z pomocy de minimis w rolnictwie. Kwota pomocy nie przekroczyła limitu indywidualnego przewidzianego dla jednej osoby oraz limitu krajowego. Kwota podatku od czynności cywilnoprawnych naliczonego od opisanego we wniosku nabycia mieści się w kwocie (limicie) pomocy de minimis przysługującej nabywającemu oraz w kwocie ogólnokrajowego limitu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy należy się podatek od czynności cywilnoprawnych według art. 9 pkt 2 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu nabycia gruntów rolnych opisanych we wniosku?

Zdaniem Wnioskodawcy, podatek od czynności cywilnoprawnych według art. 9 pkt 2 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 223 ze zm.) z tytułu nabycia gruntów rolnych opisanych we wniosku nie należy się.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1150 ze zm.) – podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

O powstaniu obowiązku uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnej decyduje, w myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy – moment dokonania czynności cywilnoprawnej. Na podstawie art. 4 pkt 1 cyt. ustawy– obowiązek podatkowy przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podstawę opodatkowania – przy umowie sprzedaży − stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego, którą określa się na zasadach wskazanych w art. 6 ust. 2. Stawka podatku od umowy sprzedaży m.in. nieruchomości wynosi 2% − art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. ustawy.

Stosownie do treści art. 10 ust. 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych – notariusze są płatnikami podatku od czynności cywilnoprawnych dokonywanych w formie aktu notarialnego. Płatnicy obowiązani są uzależnić dokonanie czynności cywilnoprawnej od uprzedniego zapłacenia podatku (art. 10 ust. 3 ww. ustawy).

W związku z powołanymi powyżej przepisami należy stwierdzić, że sprzedaż nieruchomości podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) cyt. ustawy i obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na kupującym, a w przypadku, gdy umowa sprzedaży jest dokonywana w formie aktu notarialnego obowiązkiem notariusza (jako płatnika) jest pobór tego podatku.

Niezależnie od powyższego, w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest zwolniona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W myśl art. 9 pkt 2 powołanej ustawy – zwalnia się od podatku sprzedaż własności gruntów, stanowiących gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, wraz z będącymi ich częścią składową drzewami i innymi roślinami, pod warunkiem że w wyniku dokonania czynności zostanie utworzone lub powiększone gospodarstwo rolne, a powierzchnia gospodarstwa rolnego utworzonego lub powstałego w wyniku powiększenia będzie nie mniejsza niż 11 ha i nie większa niż 300 ha oraz gospodarstwo to będzie prowadzone przez nabywcę przez okres co najmniej 5 lat od dnia nabycia; zwolnienie to stanowi pomoc de minimis w rolnictwie, o której mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz.Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 9).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca od 2005 r. jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni 97,5936 ha. W dniu 31 października 2012 r. Wnioskodawca przyjął w dzierżawę grunty rolne o powierzchni 16,54 ha, które następnie zakupił na podstawie aktu notarialnego z 28 maja 2018 r. Umowa, na podstawie której Wnioskodawca nabył wyżej wymienione grunty to umowa kupna – sprzedaży. Nabyte 28 maja 2018 r. grunty rolne w momencie ich nabycia stanowiły gospodarstwo rolne w rozumieniu ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że podatek od czynności cywilnoprawnych z tytułu nabycia gruntów rolnych opisanych we wniosku zgodnie art. 9 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie należy się.

Z powyższym stanowiskiem Organ nie może się zgodzić.

Zwolnienie zawarte w powołanym powyżej art. 9 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych ma charakter warunkowy. Oznacza to, że umowa sprzedaży będzie zwolniona z podatku od czynności cywilnoprawnych, tylko wtedy, gdy w rozumieniu ustawy o podatku rolnym, w chwili dokonania czynności nabywca posiada już grunty rolne (użytki rolne), nabywany grunt będzie stanowił gospodarstwo rolne, a w wyniku dokonania czynności zostanie utworzone lub powiększone gospodarstwo rolne, którego powierzchnia będzie nie mniejsza niż 11 ha i nie większa niż 300 ha oraz gospodarstwo to będzie prowadzone przez nabywcę przez okres co najmniej 5 lat od dnia nabycia. Ostatnią przesłanką determinującą skorzystanie z omawianego zwolnienia od podatku jest spełnienie warunków do przyznania pomocy de minimis, a więc zawarcie się kwoty zwolnienia (ulgi podatkowej) w przysługującym podatnikowi limicie pomocy de minimis w rolnictwie.

W przypadku niedotrzymania któregokolwiek ze wskazanych w art. 9 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych warunków, następuje utrata prawa do zwolnienia z ww. podatku.

Podkreślenia wymaga, że w myśl art. 9 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych w zw. z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1892 ze zm.), nabywca, aby skorzystać ze zwolnienia musi być na dzień nabycia właścicielem (współwłaścicielem) użytków rolnych lub gospodarstwa rolnego, albo muszą być one w jego posiadaniu, żeby mógł zostać spełniony warunek utworzenia lub powiększenia gospodarstwa rolnego. Utworzenie lub powiększenie gospodarstwa rolnego w rozumieniu ww. przepisów nie jest uzależnione od posiadania określonego tytułu prawnego do użytkowanych gruntów.

Jak wynika z art. 336 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1025 ze zm.), posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny).

Jak już wskazano powyżej omawiane zwolnienie będzie miało zastosowanie jedynie wówczas, gdy zostaną spełnione łącznie wszystkie warunki wskazane w cytowanym przepisie art. 9 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym nabycie gruntów rolnych będzie korzystało ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych tylko wtedy gdy w rozumieniu ustawy o podatku rolnym, w chwili dokonania czynności nabycia nieruchomości, nabywca utworzy lub powiększy gospodarstwo rolne (którego powierzchnia będzie nie mniejsza niż 11 ha i nie większa niż 300 ha) oraz gospodarstwo to będzie prowadzone przez nabywcę przez okres co najmniej 5 lat od dnia nabycia.

Jak wynika z powołanego przepisu, warunkiem do skorzystania ze zwolnienia jest zatem w pierwszej kolejności „utworzenie” lub „powiększenie gospodarstwa rolnego”.

„Utworzyć” oznacza: zorganizować, założyć coś, co do tej pory nie istniało, spowodować powstanie czegoś, uformować się w pewien sposób (według słownika języka polskiego PWN). Zatem słowo „utworzenie” w odniesieniu do gospodarstwa rolnego, o którym mowa w tymże przepisie oznacza powstanie czegoś nowego czego nie było do tej pory (nie istniało). Z kolei „powiększyć” (powiększać) oznacza: uczynić coś większym pod względem rozmiarów, ilości lub intensywności.

W analizowanej sprawie Wnioskodawca ani nie utworzy gospodarstwa rolnego, gdyż ono już istnieje i Wnioskodawca jest w jego posiadaniu ani nie powiększy gospodarstwa rolnego już istniejącego, gdyż nie nabędzie innych użytków rolnych, niż te które już są w jego posiadaniu. Główną przeszkodą do skorzystania przez Wnioskodawcę z ww. zwolnienia podatkowego jest zatem fakt, że w wyniku nabycia na własność gruntów u Wnioskodawcy nie nastąpi przyrost powierzchni gospodarstwa rolnego.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz przywołanych wyżej przepisów wynika, że w analizowanej sprawie nie znajdzie zastosowania zwolnienie z art. 9 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, gdyż Wnioskodawca w wyniku nabycia na własność dzierżawionych uprzednio gruntów nie powiększył posiadanego przez siebie gospodarstwa rolnego, tzn. w wyniku nabycia pozostało ono w niezmienionej – w stosunku do dotychczasowej – formie. Gospodarstwo to było bowiem prowadzone przez Wnioskodawcę w tejże formie już przed dokonaniem przez niego nabycia na własność dzierżawionych gruntów. Wnioskodawca prowadził bowiem to gospodarstwo rolne łącznie jako właściciel samoistny (grunty o powierzchni 97,5936 ha) oraz jako właściciel zależny (dzierżawca) gruntów o powierzchni 16,54 ha. Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy nie wynika, by dzierżawa ustała przed zawarciem w dniu 28 maja 2018 r., aktu notarialnego, na mocy którego Wnioskodawca nabył przedmiotowe grunty rolne. Zatem w momencie nabycia na własność gruntów, co do których Wnioskodawca był posiadaczem zależnym (dzierżawcą), a które to w związku z tym były, w myśl przepisów Kodeksu cywilnego w jego posiadaniu, prowadzone przez niego dotychczas gospodarstwo rolne nie uległo powiększeniu – nie zmieniła się jego powierzchnia.

W związku z powyższym, w niniejszej sprawie nie został spełniony warunek konieczny zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 9 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych odnośnie powiększenia posiadanego przez nabywcę gospodarstwa rolnego.

W takim przypadku Wnioskodawca zobowiązany był do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych w związku nabyciem przedmiotowych gruntów rolnych.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
  3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, …, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.


doradcapodatkowy.com gdy potrzebujesz własnej indywidualnej interpretacji podatkowej.

Mechanizm kojarzenia podobnych interpretacji
Dołącz do zarejestrowanych użytkowników i korzystaj bezpłatnie z epodatnik.pl.   Rejestracja jest prosta, szybka i bezpłatna.

Reklama

Przejrzyj zasięgi serwisu epodatnik.pl od dnia jego uruchomienia. Zobacz profil przeciętnego użytkownika serwisu. Sprawdź szczegółowe dane naszej bazy mailingowej. Poznaj dostępne formy reklamy: display, mailing, artykuły sponsorowane, patronaty, reklama w aktywnych formularzach excel.

czytaj

O nas

epodatnik.pl to źródło aktualnej i rzetelnej informacji podatkowej. epodatnik.pl to jednak przede wszystkim źródło niezależne. Niezależne w poglądach od aparatu skarbowego, od wymiaru sprawiedliwości, od inwestorów kapitałowych, od prasowego mainstreamu.

czytaj

Regulamin

Publikacje mają charakter informacyjny. Wydawca dołoży starań, aby informacje prezentowane w serwisie były rzetelne i aktualne. Treści prezentowane w serwisie stanowią wyraz przekonań autorów publikacji, a nie źródło prawa czy urzędowo obowiązujących jego interpretacji.

czytaj