P O S T A N O W I E N I E

Na podstawie art. 216 i art. 14 a § 1i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.), po rozpatrzeniu pisemnego wniosku bez znaku z dnia 01.09.2005 r.( data wpływu do tut. Urzędu 02.09.2005 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji art. 129 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w sprawie określenia momentu dokonania korekty podatku należnego w związku z dokonaniem zwrotu podatku zapłaconego przez podróżnego (TAX-FREE), stwierdzam, że stanowisko Wnioskującego jest prawidłowe.

U Z A S A D N I E N I E

Pismem z dnia 01.09.2005 r. Spółka zwróciła się z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, w której nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani postępowanie przed sądem administracyjnym.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje sprzedaży towarów handlowych „podróżnym” o których mowa w art. 126 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Spółka dokonuje również zwrotu podatku VAT „podróżnym”. Po otrzymaniu dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty (art. 129 ust. 2 cytowanej ustawy) w terminie późniejszym aniżeli nastąpiła sprzedaż Spółka dokonuje korekty złożonej deklaracji za miesiąc, w którym rozliczono dostawę według stawki krajowej.

Wnioskujący prosi o potwierdzenie stosowanej interpretacji art. 129 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Spółka stoi na stanowisku, że stosowana przez nią praktyka nie wynika wprost z powołanego art. 129 ust. 2 cytowanej ustawy. Zdaniem Wnioskującego korekty należy dokonać w bieżącej deklaracji (miesiąc po otrzymaniu potwierdzenia) poprzez zmniejszenie sprzedaży krajowej wg. stawki krajowej, jaka była zastosowana przy tej sprzedaży oraz kwoty podatku ( w odpowiednich pozycjach deklaracji od 21 do 27) a następnie powiększenie sprzedaży traktowanej jako eksport towarów (poz. 29) o wartość sprzedaży w kwocie netto.

Za przyjęciem proponowanego przez Spółkę rozwiązania przemawiają następujące względy:1) jednakowe brzmienie zapisu art. 129 ustawy oraz art. 21d ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym;
2) posłużenie się zapisami zawartymi w objaśnieniach do starej deklaracji VAT-7, z których wynikało, że dopuszcza się dwie możliwości ujęcia wyżej wymienionej sprzedaży poprzez:
a) dokonanie korekty bieżącej deklaracji,
b) możliwość dokonania korekty poprzez złożenie deklaracji korygującej
Zgodnie z literalnym brzmieniem objaśnień spółka stoi na stanowisku, że podstawową zasada jest korekta bieżącej deklaracji, ale nie będzie błędem jeżeli podatnik dokona korekty poprzez złożenie deklaracji korygującej poprzednich miesięcy;
3) ogromna pracochłonność przy przyjęciu zasady korekty poprzednich miesięcy związanych z kilkoma korektami tego samego miesiąca i tak samo licznymi wnioskami o stwierdzenie nadpłaty oraz dodatkowymi kosztami przy składaniu wniosku o stwierdzenie nadpłaty;
4) takie rozwiązanie nie rodzi uszczuplenia zobowiązań budżetowych a eliminuje ogromną pracochłonność w Spółce i Urzędzie Skarbowym;
5) telefoniczne potwierdzanie stanowiska spółki przez Izbę Skarbowa w Lublinie

W przedstawionym w w/w piśmie stanie faktycznym organ podziela stanowisko Podatnika.System zwrotu podatku podróżnym oraz warunki stosowania stawki VAT 0% przez podatników dokonujących sprzedaży na rzecz podróżnych regulują przepisy art. 126-130 ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl art. 126 ust. 1 cytowanej ustawy osoby fizyczne niemające stałego miejsca zamieszkania na terytorium Wspólnoty, zwane dalej „podróżnymi”, mają prawo do otrzymania zwrotu podatku zapłaconego przy nabyciu towarów na terytorium kraju, które w stanie nienaruszonym zostały wywiezione przez nie poza terytorium Wspólnoty w bagażu osobistym podróżnego (...).

W czynności wywozu towaru przez podróżnego, o której mowa jest w cytowanym art. 126 ust. 1 istnieje podobieństwo do eksportu towarów zdefiniowanego w art. 2 pkt 8 lit. b ) powołanej wyżej ustawy. Zgodnie z definicja zawartą w art. 2 pkt 8 lit. b) przez eksport towarów rozumie się potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1 – 4, jeżeli wywóz jest dokonany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz.
W obu przypadkach istotą dokonanych transakcji jest to, że nabyty towar wywożony jest poza terytorium Wspólnoty i po spełnieniu ustawowo określonych warunków (w szczególności dotyczących potwierdzenia przez urząd celny wywozu towaru poza Wspólnotę) sprzedawca ma prawo do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0%. Różnica dotyczy podmiotów, które dokonują wywozu. W pierwszej sytuacji jest to nabywca towaru nie będący podatnikiem (tzw. eksport detaliczny), w drugim zaś podatnik.

Zgodnie z treścią art. 129 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usługo dostawy towarów, od których dokonano zwrotu podatku podróżnemu, sprzedawca stosuje stawkę podatku 0% , pod warunkiem, że:

) spełnił warunki , o których mowa w art. 127 ust. 4 pkt 1 i 4, oraz
2) przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc otrzymał dokument określony w art. 128 ust. 2, zawierający potwierdzenie wywozu tych towarów poza terytorium Wspólnoty.
Z brzmienia ust. 2 cytowanego art. 129 wynika, że otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty w terminie późniejszym niż określony w ust. 1 pkt 2 upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego od tej dostawy, nie później jednak niż przed upływem 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca w którym dokonano dostawy.
Mimo, iż z treści art. 129 ust. 2 cytowanej ustawy nie wynika wprost w rozliczeniu za jaki okres winna być dokonana korekta podatku należnego to przyjmując, że wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty przez podróżnego (tzw. eksport detaliczny) jest w swej istocie podobny do eksportu towarów to otrzymanie przez podatnika dokumentu, o którym mowa wyżej w terminie późniejszym niż określony w art. 129 ust. 1 pkt 2 upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument. Zgodnie z treścią art. 41 ust. 9 cytowanej ustawy o VAT (odnoszącego się do eksportu towarów) otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty w terminie późniejszym niż określony w ust. 7 upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.

Udzielona interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszego postanowienia i traci moc w momencie zmiany stanu prawnego.

Zgodnie z art. 14 b§1 i §2 Ordynacji podatkowej niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika , płatnika lub inkasenta, natomiast jest wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy – do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na niniejsze postanowienie zgodnie z art. 236 w związku z art. 14 a § 4 Ordynacji podatkowej służy prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie za pośrednictwem Naczelnika Lubelskiego Urzędu Skarbowego w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia.

Zażalenie od postanowienia organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciwko postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 oraz 239 Ordynacji podatkowej)