P O S T A N O W I E N I E

Na podstawie art. 216 i art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60) po rozpatrzeniu pisemnego wniosku z dnia 30.05.2005 r. (data wpływu do tut. Urzędu 01.06.2005 r.) uzupełnionego pismem z dnia 11.08.2005 r. o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej opodatkowania podatkiem od towarów i usług końcowego rozliczenia kosztów utrzymania nieruchomości stanowiących własność prywatną - stwierdzam, że stanowisko Wnioskującego jest nieprawidłowe.

U Z A S A D N I E N I E

W dniu 01.06.2005 r. do Naczelnika Lubelskiego Urzędu Skarbowego wpłynął wniosek Spółki o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, w której nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani postępowanie przed sądem administracyjnym.

Z przedstawionego w w/w piśmie i piśmie uzupełniającym stanu faktycznego wynika, że Jednostka oprócz zarządzania nieruchomościami gminy, zajmuje się zarządzaniem (w imieniu gminy) nieruchomościami stanowiącymi własność prywatną. Nieruchomości te zostały przejęte w zarząd państwowy w oparciu o decyzje administracyjne. W 1990 r. zadanie to przejął od państwa samorząd terytorialny (gmina).
Zasady rozliczania się z właścicielami przejętych w zarząd nieruchomości regulują przepisy Kodeksu cywilnego o prowadzeniu cudzych spraw bez zlecenia. Zobowiązują one gminę do zarządzania nieruchomościami do czasu, aż właściciel będzie się mógł nią zająć i przejmie od gminy zarządzanie swoją nieruchomością.

Po przejęciu zarządu nieruchomością przez właścicieli następuje rozliczenie za okres prowadzenia zarządu przez Spółkę. Jednostka zobowiązuje właściciela do zwrotu rzeczywistych kosztów utrzymania nieruchomości, nie pokrytych wpływami uzyskanymi z tej nieruchomości (wg posiadanego udziału we własności).
W przypadku, gdy wynik na zarządzanej nieruchomości jest dodatni, Spółka dokonuje zwrotu dla właścicieli również proporcjonalnie do posiadanych udziałów. Za prowadzenie zarządzania nie pobiera wynagrodzenia.

Zgodnie z pismem Urzędu Statystycznego w Łodzi usługi świadczone przez Spółkę sklasyfikowane są w grupowaniach: PKWiU 70.32.11-00.00 „Usługi zarządzania nieruchomościami mieszkalnymi świadczonymi na zlecenie” i PKWiU 70.32.12-00.00 „Usługi zarządzania nieruchomościami niemieszkalnymi świadczone na zlecenie”.
W świetle powyższego końcowe rozliczenie dotyczące nieruchomości mieszkalnych Jednostka traktuje jako sprzedaż zwolnioną i wystawia właścicielom fakturę VAT.

W sytuacji, gdy wynik na zarządzanej nieruchomości jest dodatni Spółka dokonuje korekty sprzedaży zwolnionej i informuje właściciela o powstałej nadpłacie. Z uwagi na brak możliwości wystawienia faktury korygującej dokumentem rozliczeniowym jest pisemna informacja przekazana właścicielowi nieruchomości.

Wnioskujący pyta, czy w przedstawionej sytuacji postępuje prawidłowo przy końcowym rozliczeniu kosztów utrzymania nieruchomości stanowiących własność prywatną?

Jednostka stoi na stanowisku, że czynność o której mowa podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Zdaniem tut. Organu takie stanowisko jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, wykonywane przez producentów, handlowców lub usługodawców oraz osoby wykonujące wolne zawody (art. 15 ust. 1 i 2 cyt. ustawy).
Przez świadczenie usług w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy rozumie się każde świadczenie, które nie stanowi dostawy towarów, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych (bez względu na formę w jakiej dokonano czynności prawnej), zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji, świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych (ust. 3 cyt. art. 8).
Opodatkowaniu nie podlegają jednak zgodnie z art. 6 ust. 2 tejże ustawy czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy.

Spółka jako komunalny zakład budżetowy podlega przepisom m.in. ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej. Zgodnie z art. 1 ust. 2 cyt. ustawy, gospodarka komunalna obejmuje w szczególności zadania o charakterze użyteczności publicznej, których celem jest bieżące i nieprzerwane zaspokajanie zbiorowych potrzeb ludności w drodze świadczenia usług powszechnie dostępnych. Gospodarka komunalna może być prowadzona przez jednostki samorządu terytorialnego w szczególności w formach: zakładu budżetowego lub spółek prawa handlowego. Zgodnie z art. 7 omawianej ustawy działalność wykraczająca poza zadania o charakterze użyteczności publicznej nie może być prowadzona w formie zakładu budżetowego.

Działalność Spółki polegająca na nieodpłatnym świadczeniu usług zarządzania nieruchomościami mieszkalnymi będącymi własnością prywatną przejętymi przez Państwo na mocy ustawy z dnia 30 stycznia 1959 r. prawo lokalowe (Dz. U. Nr 10, poz. 59) a następnie przekazanymi samorządowi terytorialnemu (gminie) ustawą z dnia 10.05.1990 r. przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych jest działalnością o charakterze użyteczności publicznej.

Z przedstawionego przez Wnioskującego stanu faktycznego wynika, iż prowadzi zarząd nieruchomościami prywatnymi bez zlecenia od właścicieli tych nieruchomości i bez wynagrodzenia. W tej sytuacji zastosowanie mają przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące prowadzenia cudzych spraw bez zlecenia. Zgodnie z art. 752 kto bez zlecenia prowadzi cudzą sprawę, powinien działać z korzyścią osoby, której sprawę prowadzi, i zgodnie z jej prawdopodobną wolą, a przy prowadzeniu sprawy obowiązany jest zachowywać należytą staranność. Natomiast w myśl art. 753 § 1 i § 2 prowadzący cudzą sprawę bez zlecenia powinien w miarę możności zawiadomić o tym osobę, której sprawę prowadzi, i stosownie do okoliczności albo oczekiwać jej zleceń, albo prowadzić sprawę dopóty, dopóki osoba ta nie będzie mogła sama się nią zająć. Z czynności swych prowadzący cudzą sprawę powinien złożyć rachunek oraz wydać wszystko, co przy prowadzeniu sprawy uzyskał dla osoby, której sprawę prowadzi. Jeżeli działał zgodnie ze swoimi obowiązkami, może żądać zwrotu uzasadnionych wydatków i nakładów wraz z ustawowymi odsetkami oraz zwolnienia od zobowiązań, które zaciągnął przy prowadzeniu sprawy.

Mając na uwadze przedstawiony w piśmie stan faktyczny oraz brzmienie cytowanych powyżej przepisów należy stwierdzić, że nieodpłatne świadczenie usług zarządzania prywatnymi nieruchomościami mieszkalnymi nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT). Jednakże w świetle przepisów Kodeksu cywilnego Wnioskujący ma prawo żądać zwrotu uzasadnionych wydatków i nakładów poniesionych w związku z prowadzonym zarządem tymi nieruchomościami. Końcowe rozliczenie kosztów eksploatacyjnych w związku z przekazaniem nieruchomości właścicielowi również nie mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i w związku z tym nie rodzi obowiązku podatkowego w zakresie tego podatku.

Udzielona interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszego postanowienia.

Zgodnie z art. 14b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta, natomiast jest wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy - do czasu jej zmiany albo uchylenia.

Na niniejsze postanowienie zgodnie z art. 236 w związku z art. 14a § 4 Ordynacji podatkowej służy prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie za pośrednictwem Naczelnika Lubelskiego Urzędu Skarbowego w Lublinie w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia.

Zażalenie od postanowienia organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciwko postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 oraz art. 239 Ordynacji podatkowej).