IPD2/415-17/05 PBB1/423-979/05
|
Rodzaj dokumentu
postanowienie w sprawie interpretacji prawa podatkowego
Sygnatura
IPD2/415-17/05 PBB1/423-979/05
Data
2005.09.10
Autor
Drugi Urząd Skarbowy w Gliwicach
Temat
Podatek dochodowy od osób fizycznych --> Koszty uzyskania przychodów
Podatek dochodowy od osób fizycznych --> Źródła przychodów
Słowa kluczowe
koszty uzyskania przychodów
odszkodowania
przychód z działalności gospodarczej
składnik majątkowy
Pytanie podatnika
Z opisu stanu faktycznego wynika, że ze sklepu i warsztatu zostały skradzione przedmioty, które de facto stanowiły własność osób trzecich, a podatnikowi zostały powierzone wyłącznie na czas naprawy.
Straty powstałe w przedsiębiorstwie w wyniku kradzieży były objęte ubezpieczeniem. Podatnik uznał, że odszkodowanie otrzymane za przedmioty przekazane przedsiębiorcy do naprawy, w części wypłaconej przez firmę właścicielom sprzętu nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt. 12 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. z 2000r. Dz. U. nr 14 poz. 176 ze zm.).
Organ podatkowy wyżej prezentowane stanowisko podatnika uznał za nieprawidłowe, co uzasadnia poniżej. Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt. 12 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. z 2000r. Dz. U. nr 14 poz. 176 ze zm.) Przychodem z działalności gospodarczej są również: <...> otrzymane odszkodowania za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą <...>. W sytuacji, gdy przedmioty powierzone przedsiębiorcy do naprawy mieszczą się w pojęciu składników majątku, odszkodowania za szkody ich dotyczące zgodnie w art. 14 ust. 2 pkt. 12 ustawy o podatku dochodowym stanowią w całości przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Dla celów poprawności interpretacyjnej wyżej cytowanego przepisu, konieczne jest zdefiniowanie terminu „składniki majątku”. Dookreślenie poszukiwanego pojęcia, ustawodawca zawarł w art. 5a pkt. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. z 2000r. Dz. U. nr 14 poz. 176 ze zm.). I tak, ilekroć w ustawie jest mowa o: składnikach majątkowych – oznacza to aktywa w rozumieniu ustawy o rachunkowości pomniejszone o przejęte długi funkcjonalnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą zbywcy, o ile długi te nie zostały uwzględnione w cenie nabycia, o której mowa w art. 22g ust. 3 <...>. Analizując dalej, zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości przez aktywa – rozumie się kontrolowane przez jednostkę zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, powstałe w wyniku przeszłych zdarzeń, które spowodują w przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych. Z opisanego przez podatnika stanu faktycznego wynika, że przedmioty powierzone przedsiębiorcy do naprawy, w okresie koniecznym do wykonania usługi, były przez niego kontrolowane. Podjęte przez przedsiębiorcę działania miały na celu osiągnięcie korzyści ekonomicznych, i w tym sensie stanowiły aktywa, które z definicji art. 5a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. z 2000r. Dz. U. nr 14 poz. 176 ze zm.) stanowią składniki majątku, wymienione w treści art. 14 ust. 2 pkt. 12 tejże ustawy. Przywołane wyżej zapisy ustawowe, zdaniem organu podatkowego, jednoznacznie określają otrzymane przez przedsiębiorcę odszkodowania za szkody powstałe w skutek kradzieży - w całości – jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. W takim stanie faktycznym i prawnym uzasadnione było pogląd podatnika uznać za błędny. Z definicji art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. z 2000r. Dz. U. nr 14 poz. 176 ze zm.) wynika, iż kwoty wypłacone właścicielom za utracone przedmioty są kosztami uzyskania przychodów. |
