Rodzaj dokumentu
interpretacja indywidualna
Sygnatura
ITPP1/443-401/10/MN
Data
2010.07.20
Autor
Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Temat
Podatek od towarów i usług --> Odliczenie i zwrot podatku. Odliczanie częściowe --> Odliczenie i zwrot podatku --> Odliczenie podatku
Słowa kluczowe
inwestycje
odliczenie podatku
odliczenie podatku od towarów i usług
podatek naliczony
prawo do odliczenia
Istota interpretacji
Jeżeli w tym konkretnym przypadku sposób wyliczania kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu – proporcjonalne do przypadającej części powierzchni agroturystycznej w stosunku do ogólnej powierzchni budynku – będzie miarodajny i będzie odpowiadać zakresowi prawa do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, możliwe będzie odliczenie podatku naliczonego w tak przyjęty sposób.
Wniosek ORD-IN
2 MB
INTERPRETACJA INDYWIDUALNA
Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 22 kwietnia 2010 r. (data wpływu 27 kwietnia 2010 r.) uzupełnionym w dniu 13 lipca 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z planowaną inwestycją – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE
W dniu 27 kwietnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z planowaną inwestycją.
W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.
Jest pan rolnikiem ryczałtowym. Od września 2010 r. zamierza Pan dokonać rejestracji jako podatnik VAT czynny. W 2011 roku planuje Pan rozpoczęcie budowy budynku mieszkalnego z wydzieloną częścią agroturystyczną, składającego się z pięciu pokoi do wynajęcia, sali kominkowej i sali rekreacyjnej, gdzie około 20% powierzchni zajmować będzie część mieszkalna, natomiast 80% powierzchni przeznaczone będzie na cele agroturystyczne. Taki podział procentowy części mieszkalnej i agroturystycznej będzie wynikał z zakupionego projektu budynku. Zakup materiałów budowlanych i robocizny będzie dokonywany po uzyskaniu pozwoleń budowlanych w odniesieniu do całej inwestycji, natomiast rozliczenie ich następować będzie wg procentowego udziału powierzchni mieszkalnej do agroturystycznej, zgodnie z kosztorysem budowy. Zamierza Pan ubiegać się o zwrot VAT za okres prowadzonej inwestycji budowlanej, tj. ok. 3 lat i w tym okresie, jak i w latach następnych będzie dokonywał czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie, sformułowane w uzupełnieniu wniosku:
Czy będzie przysługiwało Panu prawo do „zwrotu zapłaconego podatku VAT” od zakupu materiałów budowlanych i usług związanych z budową domu mieszkalnego z przeznaczeniem agroturystycznym, w części dotyczącej wydatków poniesionych na budowę części agroturystycznej, zgodnie z projektem i kosztorysem budowy...
Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT od zakupionych materiałów budowlanych i usług w części dotyczącej agroturystyki. Rozliczenie kosztów poniesionych na budowę części mieszkalnej i agroturystycznej powinno, Pana zdaniem, polegać na procentowym udziale powierzchni mieszkalnej do agroturystycznej, wykazanej w projekcie budowlanym. Hipotetycznie zakładając, iż powierzchnia budynku będzie wynosiła 400 m2, z czego powierzchnia mieszkalna będzie wynosiła 200 m2, będzie Pan mógł ubiegać się o zwrot VAT z 50% nakładów na zakupione materiały budowlane i robociznę wg faktur VAT.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, o czym stanowi art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy. Natomiast na podstawie art. 90 ust. 1 powołanej ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Na podstawie art. 90 ust. 2 wymienionej ustawy, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. Ponadto, w myśl postanowień art. 87 ust. 1 cyt. ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy. Z przytoczonych regulacji prawnych wynika zatem, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego zamierza Pan, jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, prowadzić inwestycję polegającą na budowie budynku mieszkalnego z wydzieloną częścią agroturystyczną, składającą się z pięciu pokoi do wynajęcia, sali kominkowej i sali rekreacyjnej. Około 20% powierzchni zajmować będzie część mieszkalna, natomiast 80% powierzchni przeznaczone będzie na cele agroturystyczne. Zakup materiałów budowlanych i robocizny dokonywany będzie w odniesieniu do całego budynku, natomiast inwestycję tą zamierza Pan rozliczać wg „procentowego udziału powierzchni mieszkalnej do agroturystycznej”, zgodnie z kosztorysem budowy. Zamierza Pan również ubiegać się o zwrot VAT za okres prowadzonej inwestycji budowlanej, tj. ok. 3 lat. Biorąc pod uwagę przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, iż przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z planowaną budową, w takim zakresie, w jakim związane będą z realizowaną sprzedażą opodatkowaną, zgodnie z powołanym art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Jeżeli w tym konkretnym przypadku sposób wyliczania kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu – proporcjonalne do przypadającej części powierzchni agroturystycznej w stosunku do ogólnej powierzchni budynku – będzie miarodajny i będzie odpowiadać zakresowi prawa do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zdaniem tutejszego organu, możliwe będzie odliczenie podatku naliczonego w tak przyjęty sposób, o ile nie wystąpią wyłączenia, o których mowa w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji będzie miał Pan prawo do otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, o ile wystąpi nadwyżka podatku należnego nad naliczonym. Wskazać należy, iż proponowany przez Pana sposób wyliczenia części podatku podlegającego odliczeniu, tj. „rozliczenie kosztów poniesionych na budowę części mieszkalnej a agroturystycznej powinno polegać na procentowym udziale powierzchni mieszkalnej do agroturystycznej wykazanej w projekcie budowlanym”, nie może być uznany za prawidłowy. Nie powstaje bowiem żadna logiczna zależność w proponowanym stosunku powierzchni części mieszkalnej do części agroturystycznej. Z tego też względu stanowisko uznano za nieprawidłowe. Końcowo podkreśla się, iż prawidłowe określenie wysokości procentowego odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup materiałów budowlanych i usług związanych z realizowanymi (zamierzonymi) czynnościami należy do podatnika, natomiast ocena prawidłowości przyjętych przez Pana rozwiązań może nastąpić jedynie w drodze przeprowadzonego postępowania podatkowego przez właściwy organ pierwszej instancji.
Interpretacja dotyczy przedstawionego zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.
|