Skorowidz hasłowy interpretacji
Hasło:

481750 / 481753  │  a   b   c   d   e   f   g   h   i   j   k   l   m   n   o   p   q   r   s   t   u   v   w   z  

13236 13237 13238 13239 13240 13241 13242 13243 13244 13245 13246 13247 13248 13249 13250 13251 13252 13253 13254 13255 13256

2008.04.25 - Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy - ITPP1/443-126/08/KM
     ∟Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawcy przysługuje - zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług - prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących opłaty?

2008.04.25 - Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy - ITPP1/443-120/08/MN
     ∟Podatek naliczony zawarty w fakturze VAT dokumentującą otrzymaną premię pieniężną uzależniona od przekroczenia umownego progu zakupów i terminowości zapłat podlega odliczeniu w podatku od towarów i usług.

2008.04.25 - Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy - ITPB2/436-17/08/PS
     ∟Czy Centrum powinno wypłacać artystom kwoty brutto opodatkowując jednocześnie umowy kupna-sprzedaży podatkiem od czynności cywilnoprawnych, czy też potraktować wypłacane kwoty jako przychód artysty z tytułu osobiście wykonywanej działalności artystycznej i, po uwzględnieniu 50% kosztów uzyskania przychodów, pobrać i odprowadzić na konto właściwego urzędu skarbowego zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych?

2008.04.25 - Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy - ITPB2/415-115/08/PS
     ∟Czy Centrum powinno wypłacać artystom kwoty brutto opodatkowując jednocześnie umowy kupna-sprzedaży podatkiem od czynności cywilnoprawnych, czy też potraktować wypłacane kwoty jako przychód artysty z tytułu osobiście wykonywanej działalności artystycznej i, po uwzględnieniu 50% kosztów uzyskania przychodów, pobrać i odprowadzić na konto właściwego urzędu skarbowego zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych?

2008.04.25 - Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy - ITPB2-415W-25/08
     ∟Ulga meldunkowa.

2008.04.25 - Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy - ITPB1/415-63/08/MR
     ∟Czy Sąd może zaniechać poboru zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych w związku z wypłaceniem spółce wynagrodzenia?

2008.04.25 - Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy - ITPB1/415-57/08/WM
     ∟Czy w świetle obowiązujących przepisów, przy rozliczaniu dochodów z najmu, można pomniejszyć przychód o wartość odpisów amortyzacyjnych obliczonych w ww. sposób?

2008.04.25 - Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy - ITPB1/415-54/08/DP
     ∟Przekształcenie spółki z o.o. w spółkę jawną.

2008.04.25 - Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy - ITPB1/415-53/08/DP
     ∟Przekształcenie spółki z o.o. w spółkę jawną.

2008.04.24 - Izba Skarbowa w Warszawie - 1401/PV-II/4407/14-49/07/EK/PV-IV
     ∟ Interpretacje podatkowe   Rodzaj dokumentudecyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowegoSygnatura1401/PV-II/4407/14-49/07/EK/PV-IVData2008.04.24AutorIzba Skarbowa w WarszawieTematPodatek od towarów i usług --> Odliczenie i zwrot podatku. Odliczanie częściowe --> Odliczenie i zwrot podatku --> Odliczenie podatkuSłowa kluczoweodliczenie podatku od towarów i usługsamochódPytanie podatnikaCzy z tytułu nabycia samochodu ciężarowego SEAT 1M Leon 1,6 rok produkcji 2002 można odliczyć cały podatek naliczony czy tylko 60% tej kwoty? DECYZJA Na podstawie art. 14b § 5 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz.U z 2005 r, Nr 8, poz. 60 z późn.zm.) oraz w związku z art. 4 ust. 2 i art. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006r., Nr 217, poz. 1590), po rozpatrzeniu zażalenia z dnia 09.08.2007 r. na postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście nr: 1449/1BV/448/57/2007/JS z dnia 03.08.2007 r. w sprawie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie postanawiaodmówić zmiany postanowienia organu pierwszej instancji. UZASADNIENIE Pismem z dnia 10.05.2007 r. Strona zwróciła się z wnioskiem o udzielenie interpretacji w trybie art. 14 a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U.Nr z 2005 r, Nr 8, poz. 60, z późn.zm.) zwana dalej Ordynacją Podatkową, w kwestii wysokości kwoty podatku naliczonego do odliczenia z tytułu nabycia samochodu ciężarowego SEAT 1M Leon 1,6 rok produkcji 2002 W przedmiotowym wniosku podatnik przedstawił stan faktyczny sprawy, zgodnie z którym w marcu 2007 r. nabył samochód ciężarowy SEAT 1M Leon 1,6 rok produkcji 2002 r. Pierwszy właściciel nabył ww. samochód w salonie w 2002 r. jako samochód ciężarowy, który do chwili obecnej nie miał żadnych przeróbek. W związku z powyższym wnioskodawca zadał m.in. pytanie, czy w świetle przepisów prawa z tytułu zakupu przedmiotowego samochodu może odliczyć cały podatek naliczony czy tylko 60% kwoty. Po przeanalizowaniu stanu faktycznego sprawy organ pierwszej instancji stwierdził, iż w przypadku nabycia pojazdów samochodowych wymienionych w art. 86 ust. 4 pkt. 5-7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz.U z 2004 r., Nr 54, poz. 535, z późn. zm.) o podatku od towarów i usług, zwanej dalej ustawą o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi całość kwoty określonej na fakturze - bez spełnienia dodatkowych wymagań określonych w ustawie. Natomiast w przypadku pojazdów samochodowych wymienionych w punktach 1-4, możliwość odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia w pełnej wysokości uzależniona jest od posiadania stosownego zaświadczenia, o którym mowa w art. 86 ust. 5 cyt. ustawy. Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych, o których mowa w pkt. 1-4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań. Kopię zaświadczenia wydanego przez okręgową stację kontroli pojazdów - zgodnie z art. 86 ust. 5a cyt. ustawy - podatnik jest obowiązany dostarczyć do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 14 dni od dnia otrzymania takiego zaświadczenia. W uzupełnieniu wniosku w dniu 21.06.2007 r. podatnik dostarczył wymagane zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym, zgodnie z którym samochód nie spełnia wymagań określonych w art. 86 ust. 4 pkt 1-4. W tej sytuacji Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał, iż kwota podatku naliczonego z tytułu nabycia ww. pojazdu stanowić będzie 60% kwoty podatku określonej na fakturze - nie więcej niż 6.000 zł. Na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Strona złożyła zażalenie z dnia 09.08.2007 r., w którym podniosła, iż samochód ciężarowy SEAT 1M Leon 1,6 rok produkcji 2002 nabyła w marcu 2007 r. w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej. Pierwszy właściciel nabył ww. samochód jako ciężarowy. Także podatnik zarejestrował ww. auto jako ciężarowe, gdyż samochód posiada trwałą przegrodę, oddzielającą część do przewozu ładunku od części do przewozu osób, a ponadto nie podlegał żadnym przeróbkom. Zdaniem podatnika Naczelnik Urzędu Skarbowego uzależnił swe rozstrzygnięcie od treści zaświadczenia z badania technicznego pojazdu, które zostało wydane w oparciu o art. 86 ust. 4 pkt 1-4 ustawy o VAT. W ocenie Strony argument podnoszony przez urząd skarbowy, iż samochód nie spełnia warunków technicznych, o których mowa w ww. przepisach nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawnych. Podatnik stwierdził, że ustawa o VAT uchyliła z dniem 1 maja 2004r. poprzednio obowiązującą ustawę z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U.z 1993 r, Nr 11, poz. 50, z późn. zm). W świetle poprzedniej ustawy, właściciel samochodu ciężarowego posiadał prawo do odliczania podatku VAT od zakupu samochodu oraz od zakupu paliwa i innych kosztów. Natomiast nowa ustawa - w ocenie organu podatkowego - pozbawiła podatnika tych praw. Skarżący uznał taką interpretację za błędną i powołał się na uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 kwietnia 2007 r.- sygn. akt I Sa/Wr 1852/06, zgodnie z którym " ... przepis art. 88 ust. 1 pkt. 3 (w brzmieniu obowiązującym do 22 sierpnia 2005 r. ) w związku z art. 86 ust. 3 i 5 ustawy o VAT sprzeciwia się celowi, jak i treści VI Dyrektywy, a zwłaszcza jej art. 17 ust. 6 w związku z art. 17 ust. 2. Niezgodność ta będzie dotyczyć tych sytuacji, w jakich rozszerzono zakres ograniczenia rzeczywiście stosowanego przed wejściem w życie VI Dyrektywy do polskiego porządku prawnego, a przewidzianego w art. 25 ust. 1 pkt 3a ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym w zakresie podatku naliczonego przy zakupie paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych. ...". W pisemnym uzasadnieniu wyroku Sąd wyjaśnił, że art. 88 ust. 1 pkt 3 w związku 86 ust. 3 i 5 ustawy o VAT sprzeciwia się celowi i treści VI Dyrektywy. Niezgodność ta dotyczy tych sytuacji, w jakich rozszerzono zakres ograniczenia rzeczywiście stosowanego przed wejściem w życie VI Dyrektywy do polskiego porządku prawnego. Tym samym podatnik uważa, iż zgodnie z uprzednio obowiązującym do dnia 01.05.2004 r. systemem opodatkowania VAT zachował on prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupu samochodu oraz paliwa i innych kosztów dotyczących przedmiotowego pojazdu. Po zapoznaniu się z aktami sprawy i zarzutami zawartymi w zażaleniu, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdza, co następuje. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl ust. 3 powołanego przepisu w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60 % kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł. Stosownie do ust. 4 przepis ust. 3 nie dotyczy: 1) pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van; 2) pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50 % długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków; 3) pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków; 4) pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu; 5) pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy;6) pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;7) przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:a) odsprzedaż tych samochodów (pojazdów) lubb) oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy. W przypadku nabycia pojazdów samochodowych wymienionych w art. 86 ust. 4 pkt. 5-7 cytowanej ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi całość kwoty podatku określonego na fakturze zakupu - bez konieczności spełnienia dodatkowych wymagań, określonych w ustawie. Natomiast w przypadku pojazdów samochodowych wymienionych w punktach 1-4, możliwość odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia w pełnej wysokości uzależniona jest od posiadania stosownego zaświadczenia, o którym mowa w art. 86 ust. 5 ww. ustawy. Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy pismem z dnia 15.06.2007 r. organ podatkowy wezwał podatnika do uzupełnienia pierwotnego wniosku w zakresie przedstawienia wyczerpującego stanu faktycznego sprawy w postaci dostarczenia zaświadczenia z badania technicznego pojazdu. W dniu 21.06.2007 r. podatnik dostarczył do urzędu skarbowego badania techniczne przeprowadzone w dniu 20.06.2007 r, zgodnie z którym pojazd nie spełnia wymagań określonych w art. 86 ust. 1 pkt 1, 2, 3, 4 ustawy o VAT. Należy w tym miejscu zauważyć, iż zaświadczenie przedstawione przez podatnika nie spełniało wymagań określonych w art. 86 ust. 5 cyt. ustawy i nie mogło stanowić podstawy do wydania właściwej interpretacji przedmiotowej sprawie. Stacja kontroli pojazdów zaświadczyła bowiem, iż pojazd nie spełnia wymagań określonych w art. 86 ust.1 pkt 1, 2, 3, 4 ustawy o VAT, zamiast wymagań określonych w art. 86 ust. 4 pkt1, 2, 3, 4 ustawy o VAT. Z tych też względów pracownik urzędu skarbowego poprosił stację kontroli pojazdów o sprostowanie ww. zaświadczenia. Sprostowanie do ww. zaświadczenia dosłane do urzędu skarbowego za pośrednictwem fax-u, stwierdzało, iż pojazd nie spełnia wymagań określonych w art. 86 ust. 4 pkt ustawy o VAT. Po zapoznaniu się z materiałem zgromadzonym w sprawie Dyrektor Izby Skarbowej potwierdza stanowisko organu pierwszej instancji, zgodnie z którym wydanie przez okręgową stację kontroli pojazdów zaświadczenia stwierdzającego, że pojazd nie spełnia warunków technicznych, o których mowa w art. 86 ust. 4 pkt 1-4 ustawy o VAT, jest podstawą do uznania przedmiotowego pojazdu za pojazd, o którym mowa w art. 86 ust. 3 ww. ustawy. W konsekwencji prowadzi to do stwierdzenia, iż kwota podatku naliczonego z tytułu nabycia tego pojazdu stanowić będzie 60% kwoty podatku określonej na fakturze - nie więcej jednak niż 6000 zł. Rozpatrując stan faktyczny przedmiotowej sprawy Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie zauważa, iż przedmiotem sporu jest w tym przypadku nie tyle ustalenie spełnienia przez samochód wymagań określonych przez art. 86 ust. 4 ustawy o VAT, co kwestionowanie zgodności postanowień prawa krajowego z prawem wspólnotowym. Taki wniosek wynika zarówno z analizy wniosku podatnika, dokumentów składanych w toku postępowania odwoławczego jak i argumentacji podniesionej w zażaleniu. Strona powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych kwestionuje bowiem zgodność przepisów ustawy o VAT z prawem wspólnotowym. Z prezentowanym przez Stronę stanowiskiem Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie nie może się zgodzić. Prawodawca wspólnotowy, który w art. 17(6) szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich, dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG, z późn. zm.), obowiązującej do dnia 31 grudnia 2006r., a od dnia 1 stycznia 2007r. w art. 176 obowiązującej dyrektywy Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (2006/112/WE, z późn. zm.), zezwala na ograniczenia w prawie do odliczenia wydatków, które nie są ściśle związane z działalnością gospodarczą. Z ww. możliwości zawartej w przepisach dyrektywy skorzystało w odniesieniu do samochodów osobowych wiele państw członkowskich, w tym również Polska. Dodatkowo należy wyjaśnić, iż w przypadku Polski spełniony został podstawowy warunek do stosowania tych ograniczeń, zgodnie z którym ograniczenia te musiały istnieć w prawie krajowym w momencie wejścia w życie ww. Szóstej dyrektywy Rady (w przypadku Polski w dniu przystąpienia Polski do Unii Europejskiej, tj. 1 maja 2004r.) Przepisy implementujące VI dyrektywę VAT w związku z przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej zostały wprowadzone ww. ustawą o VAT, która weszła w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, tj. w dniu 20 kwietnia 2004r., z tym że przepisy m.in. art. 86-89 (zawarte w dziale IX, rozdział 1 Odliczenie i zwrot podatku) stosowane są od dnia 1 maja 2004r. Zatem przepisy w zakresie odliczenia podatku od towarów i usług przy nabyciu i leasingu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych (w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 11 marca 2004r.) obowiązywały w dniu wejścia w życie przepisów VI dyrektywy VAT. Uwzględniając zatem zarówno ww. przepisy dyrektywy, jak również orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, które zezwala na utrzymanie istniejących w dniu wejścia w życie przepisów VI dyrektywy VAT w Polsce ograniczeń, nie ma podstaw do zmiany istniejących przepisów dotyczących ograniczenia w odliczaniu podatku naliczonego przy nabyciu lub leasingu samochodów osobowych, wprowadzonych ustawą o VAT. Wskazać należy, że m.in. w wyroku w spraw

2008.04.24 - Izba Skarbowa w Warszawie - 1401/PV-II/4407/14-48/07/EK/PV-IV
     ∟ Interpretacje podatkowe   Rodzaj dokumentudecyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowegoSygnatura1401/PV-II/4407/14-48/07/EK/PV-IVData2008.04.24AutorIzba Skarbowa w WarszawieTematPodatek od towarów i usług --> Odliczenie i zwrot podatku. Odliczanie częściowe --> Odliczenie i zwrot podatku --> Odliczenie podatkuSłowa kluczowepaliwoprawo do odliczeniasamochódPytanie podatnikaCzy istnieje możliwość odliczenia podatku od towarów i usług z tytułu zakupu paliwa do do samochodu ciężarowego SEAT 1M Leon 1,6 rok produkcji 2002 r.? DECYZJA Na podstawie art. 14b § 5 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz.U z 2005 r, Nr 8, poz. 60 z późn.zm.) oraz w związku z art. 4 ust. 2 i art. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006r., Nr 217, poz. 1590), po rozpatrzeniu zażalenia z dnia 09.08.2007 r. na postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście nr: 1449/1BV/448/59/2007/JS z dnia 03.08.2007 r. w sprawie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawiepostanawiaodmówić zmiany postanowienia organu pierwszej instancji. UZASADNIENIE Pismem z dnia 10.05.2007 r. Strona zwróciła się z wnioskiem o udzielenie interpretacji w trybie art. 14 a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U.Nr z 2005 r, Nr 8, poz. 60, z późn.zm.) zwana dalej Ordynacją Podatkową, w kwestii możliwości odliczenia podatku o towarów i usług z tytułu zakupu paliwa do samochodu ciężarowego SEAT 1M Leon 1,6 rok produkcji 2002 r. W przedmiotowym wniosku podatnik przedstawił stan faktyczny sprawy, zgodnie z którym w marcu 2007 r. nabył samochód ciężarowy SEAT 1M Leon 1,6 rok produkcji 2002 r. Pierwszy właściciel nabył ww. samochód w salonie w 2002 r. jako samochód ciężarowy, który do chwili obecnej nie miał żadnych przeróbek. W związku z powyższym wnioskodawca zadał m.in. pytanie, czy w świetle przepisów prawa istnieje możliwość odliczenia podatku od towarów i usług z tytułu zakupu paliwa do przedmiotowego samochodu. Po przeanalizowaniu stanu faktycznego sprawy organ pierwszej instancji stwierdził, iż w przypadku nabycia pojazdów samochodowych wymienionych w art. 86 ust. 4 pkt. 5-7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz.U z 2004 r., Nr 54, poz. 535, z późn. zm.) o podatku od towarów i usług, zwanej dalej ustawą o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi całość kwoty określonej na fakturze - bez spełnienia dodatkowych wymagań określonych w ustawie. Natomiast w przypadku pojazdów samochodowych wymienionych w punktach 1-4, możliwość odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia w pełnej wysokości uzależniona jest od posiadania stosownego zaświadczenia, o którym mowa w art. 86 ust. 5 cyt. ustawy. Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych, o których mowa w pkt. 1-4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań. Kopię zaświadczenia wydanego przez okręgową stację kontroli pojazdów - zgodnie z art. 86 ust. 5a cyt. ustawy - podatnik jest obowiązany dostarczyć do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 14 dni od dnia otrzymania takiego zaświadczenia. W uzupełnieniu wniosku w dniu 21.06.2007 r. podatnik dostarczył wymagane zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym, zgodnie z którym samochód nie spełnia wymagań określonych w art. 86 ust. 4 pkt 1 - 4. W tej sytuacji Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał, iż podatnik nie może stosować obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego do nabywanych paliw silnikowych z tytułu zakupu przedmiotowego samochodu. Na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Strona złożyła zażalenie z dnia 09.08.2007 r., w którym podniosła, iż samochód ciężarowy SEAT 1M Leon 1,6 rok produkcji 2002 nabyła w marcu 2007 r. w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej. Pierwszy właściciel nabył ww. samochód jako ciężarowy. Także podatnik zarejestrował ww. auto jako ciężarowe, gdyż samochód posiada trwałą przegrodę, oddzielającą część do przewozu ładunku od części do przewozu osób, a ponadto nie podlegał żadnym przeróbkom. Zdaniem podatnika Naczelnik Urzędu Skarbowego uzależnił swe rozstrzygnięcie od treści zaświadczenia z badania technicznego pojazdu, które zostało wydane w oparciu o art. 86 ust. 4 pkt 1-4 ustawy o VAT. W ocenie Strony argument podnoszony przez urząd skarbowy, iż samochód nie spełnia warunków technicznych, o których mowa w ww. przepisach nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawnych. Podatnik stwierdził, że ustawa o VAT uchyliła z dniem 1 maja 2004r poprzednio obowiązującą ustawę z dnia 8 stycznia 1993 r o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U.z 1993 r, Nr 11, poz. 50, z późn. zm). W świetle poprzedniej ustawy, właściciel samochodu ciężarowego posiadał prawo do odliczania podatku VAT od zakupu samochodu oraz od zakupu paliwa i innych kosztów. Natomiast nowa ustawa - w ocenie organu podatkowego - pozbawiła podatnika tych praw. Skarżący uznał taką interpretację za błędną i powołał się na uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 kwietnia 2007 r.- sygn. akt I Sa/Wr 1852/06, zgodnie z którym " ... przepis art. 88 ust. 1 pkt 3 (w brzmieniu obowiązującym do 22 sierpnia 2005 r. ) w związku z art. 86 ust. 3 i 5 ustawy o VAT sprzeciwia się celowi, jak i treści VI Dyrektywy, a zwłaszcza jej art. 17 ust. 6 w związku z art. 17 ust. 2. Niezgodność ta będzie dotyczyć tych sytuacji, w jakich rozszerzono zakres ograniczenia rzeczywiście stosowanego przed wejściem w życie VI Dyrektywy do polskiego porządku prawnego, a przewidzianego w art. 25 ust. 1 pkt 3a ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym w zakresie podatku naliczonego przy zakupie paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych. ...". W pisemnym uzasadnieniu wyroku Sąd wyjaśnił, że art. 88 ust. 1 pkt 3 w związku 86 ust. 3 i 5 ustawy o VAT sprzeciwia się celowi i treści VI Dyrektywy. Niezgodność ta dotyczy tych sytuacji, w jakich rozszerzono zakres ograniczenia rzeczywiście stosowanego przed wejściem w życie VI Dyrektywy do polskiego porządku prawnego. Tym samym podatnik uważa, iż zgodnie z uprzednio obowiązującym do dnia 01.05.2004 r. systemem opodatkowania VAT zachował on prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupu samochodu oraz paliwa i innych kosztów dotyczących przedmiotowego pojazdu. Po zapoznaniu się z aktami sprawy i zarzutami zawartymi w zażaleniu, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdza, co następuje. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl ust. 3 powołanego przepisu w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60 % kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł. Stosownie do ust. 4 przepis ust. 3 nie dotyczy: 1) pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van; 2) pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50 % długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków; 3) pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków; 4) pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu; 5) pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy;6) pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;7) przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:a) odsprzedaż tych samochodów (pojazdów) lubb) oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy. W przypadku nabycia pojazdów samochodowych wymienionych w art. 86 ust. 4 pkt 5-7 cytowanej ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi całość kwoty podatku określonego na fakturze zakupu - bez konieczności spełnienia dodatkowych wymagań, określonych w ustawie. Natomiast w przypadku pojazdów samochodowych wymienionych w punktach 1-4, możliwość odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia w pełnej wysokości uzależniona jest od posiadania stosownego zaświadczenia, o którym mowa w art. 86 ust. 5 ww. ustawy. Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy pismem z dnia 15.06.2007 r. organ podatkowy wezwał podatnika do uzupełnienia pierwotnego wniosku w zakresie przedstawienia wyczerpującego stanu faktycznego sprawy w postaci dostarczenia zaświadczenia z badania technicznego pojazdu. W dniu 21.06.2007 r. podatnik dostarczył do urzędu skarbowego badania techniczne przeprowadzone w dniu 20.06.2007 r, zgodnie z którym pojazd nie spełnia wymagań określonych w art. 86 ust. 1 pkt 1, 2, 3, 4 ustawy o VAT. Należy w tym miejscu zauważyć, iż zaświadczenie przedstawione przez podatnika nie spełniało wymagań określonych w art. 86 ust. 5 cyt. ustawy i nie mogło stanowić podstawy do wydania właściwej interpretacji przedmiotowej sprawie. Stacja kontroli pojazdów zaświadczyła bowiem, iż pojazd nie spełnia wymagań określonych w art. 86 ust.1 pkt 1, 2, 3, 4 ustawy o VAT, zamiast wymagań określonych w art. 86 ust. 4 pkt 1, 2, 3, 4 ustawy o VAT. Z tych też względów pracownik urzędu skarbowego poprosił stację kontroli pojazdów o sprostowanie ww. zaświadczenia. Sprostowanie do ww. zaświadczenia dosłane do urzędu skarbowego za pośrednictwem fax-u, stwierdzało, iż pojazd nie spełnia wymagań określonych w art. 86 ust. 4 pkt ustawy o VAT. Po zapoznaniu się z materiałem zgromadzonym w sprawie Dyrektor Izby Skarbowej potwierdza stanowisko organu pierwszej instancji, zgodnie z którym wydanie przez okręgową stację kontroli pojazdów zaświadczenia stwierdzającego, że pojazd nie spełnia warunków technicznych, o których mowa w art. 86 ust. 4 pkt 1-4 ustawy o VAT, jest podstawą do uznania przedmiotowego pojazdu za pojazd, o którym mowa w art. 86 ust. 3 ww. ustawy. W konsekwencji prowadzi to do stwierdzenia, iż Podatnik nie może odliczyć podatku naliczonego od zakupu paliw silnikowych do przedmiotowego samochodu Rozpatrując stan faktyczny przedmiotowej sprawy Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie zauważa, iż przedmiotem sporu jest w tym przypadku nie tyle ustalenie spełnienia przez samochód wymagań określonych przez art. 86 ust. 4 ustawy o VAT, co kwestionowanie zgodności postanowień prawa krajowego z prawem wspólnotowym. Taki wniosek wynika zarówno z analizy wniosku podatnika, dokumentów składanych w toku postępowania odwoławczego jak i argumentacji podniesionej w zażaleniu. Strona powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych kwestionuje bowiem zgodność przepisów ustawy o VAT z prawem wspólnotowym. Z prezentowanym przez Stronę stanowiskiem Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie nie może się zgodzić. Prawodawca wspólnotowy, który w art. 17(6) szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich, dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG, z późn. zm.), obowiązującej do dnia 31 grudnia 2006r., a od dnia 1 stycznia 2007r. w art. 176 obowiązującej dyrektywy Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (2006/112/WE, z późn. zm.), zezwala na ograniczenia w prawie do odliczenia wydatków, które nie są ściśle związane z działalnością gospodarczą. Z ww. możliwości zawartej w przepisach dyrektywy skorzystało w odniesieniu do samochodów osobowych wiele państw członkowskich, w tym również Polska. Dodatkowo należy wyjaśnić, iż w przypadku Polski spełniony został podstawowy warunek do stosowania tych ograniczeń, zgodnie z którym ograniczenia te musiały istnieć w prawie krajowym w momencie wejścia w życie ww. Szóstej dyrektywy Rady (w przypadku Polski w dniu przystąpienia Polski do Unii Europejskiej, tj. 1 maja 2004r.) Przepisy implementujące VI dyrektywę VAT w związku z przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej zostały wprowadzone ww. ustawą o VAT, która weszła w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, tj. w dniu 20 kwietnia 2004r., z tym że przepisy m.in. art. 86-89 (zawarte w dziale IX, rozdział 1 Odliczenie i zwrot podatku) stosowane są od dnia 1 maja 2004r. Zatem przepisy w zakresie odliczenia podatku od towarów i usług przy nabyciu i leasingu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych (w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 11 marca 2004r.) oraz paliwa używanego do ich napędu obowiązywały w dniu wejścia w życie przepisów VI dyrektywy VAT. Uwzględniając zatem zarówno ww. przepisy dyrektywy, jak również orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, które zezwala na utrzymanie istniejących w dniu wejścia w życie przepisów VI dyrektywy VAT w Polsce ograniczeń, nie ma podstaw do zmiany istniejących przedmiotowych przepisów dotyczących ograniczenia w odliczaniu podatku naliczonego wprowadzonych ustawą o VAT. Wskazać należy, że m.in. w wyroku w sprawi

2008.04.24 - Izba Skarbowa w Warszawie - 1401/PV-I/4407/14-13/07/AŁ
     ∟ Interpretacje podatkowe   Rodzaj dokumentudecyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowegoSygnatura1401/PV-I/4407/14-13/07/AŁData2008.04.24AutorIzba Skarbowa w WarszawieTematPodatek od towarów i usług --> Wysokość opodatkowaniaSłowa kluczowedokumentacjaeksport bezpośrednieksport pośredniPytanie podatnikaZ dokumentu SAD wynika, że eksporterem - dostawcą towarów jest Spółka, która również otrzymuje potwierdzenie wywozu towaru poza terytorium Wspólnoty, zatem będzie posiadała dokumentację, o której mowa w przepisie art. 41 ust. 6 i 8 ustawy o VAT. D E C Y Z J A Na podstawie art. 14b § 5 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.) oraz w związku z art. 4 ust. 2 i art. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1590), po rozpatrzeniu zażalenia z dnia 28 września 2007 r. wniesionego przez XXX, na postanowienie Naczelnika Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu z dnia 19 września 2007 r., znak: 1473/WVO/443-71/07, wydanego w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego - Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie p o s t a n a w i a - zmienić postanowienie organu pierwszej instancji. U Z A S A D N I E N I E Wnioskiem z dnia 19 czerwca 2007 r. X. wystąpiła o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. Strona podała, że w ramach prowadzonej przez Nią działalności gospodarczej znaczna część produkcji jest wysyłana na eksport. Transport części towarów będących przedmiotem eksportu, odbywa się na warunkach Incoterms EX Works (EXW) Piaseczno lub Free Carrie (FCA) Piaseczno, tzn. Spółka jest zobowiązana do postawienia towaru na terenie zakładu do dyspozycji nabywcy bez ponoszenia kosztów jego transportu, który leży w gestii nabywcy. Natomiast odprawa celna towarów we wszystkich wymienionych przypadkach jest dokonywany w imieniu Spółki. Zatem jako „Nadawca/Eksporter” na zgłoszeniu celnym SAD figuruje Spółka, a jako „Odbiorca” odbiorcy pozaunijni. Spółka także ponosi koszty odprawy celnej. Strona zaznaczyła, że nabywcą towarów są bezpośrednio podmioty pozaunijne lub podmiot mający swoją siedzibę we Wspólnocie, a towar jest wysyłany bezpośrednio poza Unię. W związku z tym Strona wniosła o pisemną interpretację, czy czynności wykonywane przez Spółkę uznać należy za eksport tzw. bezpośredni, czy pośredni zgodnie z definicją art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Zdaniem Strony jest to eksport zdefiniowany w art. 2 pkt 8a ustawy o VAT, tzw. eksport bezpośredni, ponieważ zgłoszenie celne jest dokonywane na rzecz Spółki i z dokumentu SAD wynika, że eksporterem - dostawcą towarów jest Spółka, która również otrzymuje potwierdzenie wywozu towaru poza terytorium Wspólnoty, zatem będzie posiadała dokumentację, o której mowa w przepisie art. 41 ust. 6 i 8 ustawy o VAT. Naczelnik Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu postanowieniem z dnia 19 września 2007 r., znak: 1473/WVO/443-71/07 uznał stanowisko Strony za nieprawidłowe. Organ pierwszej instancji zidentyfikował czynność opisaną we wniosku jako eksport pośredni. Powołując się zaś na art. 41 ust. 4, ust. 6 i ust.11 uznał, iż do skorzystania z preferencyjnego opodatkowania stawką 0% niezbędne jest posiadanie przez podatnika – przed złożeniem deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów – kopii dokumentu, potwierdzającego wywóz tych towarów poza terytorium wspólnoty. W przypadku natomiast eksportu pośredniego – brak kopii tego dokumentu przed złożeniem deklaracji za okres, w którym podatnik dokonał dostawy powoduje, że już w składanej deklaracji za ten miesiąc podatnik jest zobowiązany do wykazania obrotu z tego tytułu według stawki właściwej dla sprzedaży krajowej. Na powyższe postanowienie Naczelnika Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu Strona złożyła zażalenie z dnia 28 września 2007 r. podkreślając, że zarówno przy sprzedaży na warunkach EXW i FCA Piaseczno, to Spółka dokonuje odprawy celnej w eksporcie, w związku z tym dokumenty eksportowe wystawiane są na Spółkę. Zdaniem Strony wywóz towarów, o którym mowa w art. 2 ust. 8 oznacza procedurę wywozu wynikającą z przepisów celnych. Ponieważ dokumenty celne SAD wystawione są na Spółkę, tj. eksportera, otrzymuje ona oryginały tych dokumentów, o których mowa w przepisach art. 41 ust. 6 i 8 ustawy o VAT (kartę 3 SAD), zaopatrzone w pieczątkę odpowiedniego urzędu celnego. Natomiast gdyby był to tzw. eksport pośredni – dokumentem dysponowałyby wyłącznie odbiorca towaru, zaś Spółka mogłaby otrzymać tylko jego kopię (art. 41 ust. 11 ustawy o VAT). Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny i obowiązujący stan prawny, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie zauważa, co następuje: W myśl art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.) – dalej ustawa o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej podatkiem, podlega eksport towarów. W art. 2 pkt 8 ustawy o VAT ustawodawca zdefiniował eksport towarów, przez który rozumie się potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonywaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1-4, jeżeli wywóz jest dokonany przez: a) dostawcę lub na jego rzecz, lub b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz. W przypadku zatem tzw. eksportu bezpośredniego (art. 2 pkt 8 lit. a ustawy o VAT) wywóz towarów poza granice kraju jest dokonywany bezpośrednio przez eksportera. W tym przypadku dokumenty eksportowe są wystawiane na eksportera. O eksporcie pośrednim (art. 2 pkt 8 list. b ustawy o VAT) można mówić wówczas, gdy towary dostarczane są zagranicznemu odbiorcy w kraju i ich wywóz poza granice Wspólnoty spoczywa na nabywcy. Dokumenty wywozowe wystawiane są wówczas na zagranicznego kontrahenta. Zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy o VAT w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%. W ust. 6 przywołanego art. 41 ustawy o VAT ustawodawca postanowił, że stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc otrzymał dokument potwierdzający wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty. Z kolei w art. 41 ust. 11 ustawy o VAT ustawodawca postanowił, iż przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, posiada kopię dokumentu, w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz tych towarów poza terytorium Wspólnoty. Z dokumentu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Z przytoczonych przepisów wynika zatem uwarunkowanie zastosowania stawki podatku w wysokości 0% przy eksporcie od potwierdzenia przez urząd celny określonego w przepisach celnych wywozu towarów poza terytorium Wspólnoty. Warunkiem koniecznym dla zastosowania stawki 0% w eksporcie bezpośrednim jest otrzymanie przez dostawcę dokumentów potwierdzających wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty. W przypadku eksportu pośredniego warunkiem koniecznym dla zastosowania stawki 0% jest posiadanie przez podatnika kopii dokumentu, w którym urząd celny wyjścia potwierdził wywóz owych towarów. Z dokumentu tego musi wynikać tożsamość towarów będących przedmiotem dostawy i wywozu. W przedmiotowej sprawie Strona podała, że odprawa celna dokonywana jest w imieniu Spółki, a jako „Nadawca/Eksporter” na zgłoszeniu celnym SAD figuruje Spółka, natomiast jako „Odbiorca” odbiorcy pozaunijni. Spółka także ponosi koszty odprawy celnej. W takiej sytuacji dokumenty celne wystawione są na Spółkę, tj. na eksportera. Zatem to Spółka jako eksporter dysponuje oryginałami tych dokumentów, o których mowa w przepisach art. 41 ust. 6 i 8 ustawy o VAT (kartę 3 SAD), zaopatrzone w pieczątkę odpowiedniego urzędu celnego. W tym miejscu należy zauważyć, że przepisy ustawy o VAT nie określają pojęcia „dostawca” czy „nabywca” w przypadku eksportu towarów, użytego w przepisie art. 2 ust. 8 ustawy o VAT. Ustawodawca w tym przepisie postanowił bowiem, iż przez eksport towarów należy rozumieć potwierdzony przez urząd celny wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty dokonany przez dostawcę lub na jego rzecz, lub nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz. Zatem istotne jest kto dokonuje eksportu towarów i występuje przez urzędem celnym jako eksporter. Zgodnie z stanem faktycznym podanym przez Stronę jest Ona podmiotem na rzecz którego dokonywany jest wywóz towarów oraz, któremu urząd celny potwierdza wywóz towarów. W konsekwencji to Strona jako eksporter dysponuje oryginałami dokumentów, o których mowa w przepisach art. 41 ust. 6 ustawy o VAT. Skoro zatem Spółka jednoznacznie stwierdza zarówno we wniosku z dnia 19 czerwca 2007 r., jak i w zażaleniu z dnia 28 września 2007 r., że wywóz towarów nastąpił na Jej rzecz (w Jej imieniu) i że z tego tytułu poniosła koszty tego wywozu, bez kosztów transportu, uznać należy, że doszło do wywozu towarów poza granice Wspólnoty, o której mowa w art. 2 pkt 8 lit. a ustawy o VAT. Przy okazji zgodzić się należy z argumentacją Strony, że gdyby był to tzw. eksport pośredni to nabywca dysponowałby dokumentami potwierdzającymi wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty, zaś Spółka mogłaby otrzymać tylko jego kopię. Ta z kolei na podstawie wyżej cytowanego art. 41 ust. 11 ustawy o VAT uprawniałaby Stronę do zastosowania stawki podatku wynoszącego 0%. W tej sytuacji nie można zgodzić się ze stanowiskiem przyjętym przez Naczelnika Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu, iż w rozpatrywanej sprawie zaistnieje eksport tzw. pośredni, a od Strony żądać posiadania kopii dokumentu, w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty i w konsekwencji nakazać Stronie stosowanie art. 41 ust. 11 ustawy o VAT, skoro Strona jako eksporter towaru dysponuje oryginałem tego dokumentu. Nie można zatem ograniczać uprawnień Strony wnikających z faktu posiadania odpowiednich dokumentów i pozbawiać Ją prawa umożliwiającego przesunięcie obowiązku podatkowego na następny miesiąc zawartego w art. 41 ust. 7 i 8 ustawy o VAT, czego ustawodawca nie przewidział w przypadku eksportu pośredniego. Biorąc powyższe pod uwagę Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie postanowił jak w sentencji.

2008.04.24 - Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie - IPPP1/443-584/08-3/AP
     ∟Interpretacja przepisów prawa podatkowego dotycząca podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku VAT w całości lub w części .

2008.04.24 - Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie - IPPP1-443-393/08-2/JF
     ∟Interpretacja przepisów prawa podatkowego dotycząca podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie koparko-ładowarki wykorzystywanej do czynności opodatkowanych .

2008.04.24 - Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie - IPPP1-443-389/08-4/JB
     ∟Podatnikowi nie przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego jednocześnie z działalnością opodatkowaną i działalnością niepodlegającą opodatkowaniu

2008.04.24 - Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie - IPPB2/436-26/08-2/AS
     ∟Czy Wnioskodawczyni przysługuje zwolnienie z art. 4a ustawy z dnia 28 lipca 1983r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2004r. Nr 142, poz. 1514 ze zm.)?

2008.04.24 - Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie - IPPB2/436-23/08-4/MZ
     ∟umorzona część pożyczki nie stanowi darowizny i nie będzie opodatkowana podatkiem od spadków i darowizn.

2008.04.24 - Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie - IPPB2/415-501/08-4/MG
     ∟Interpretacja przepisów prawa podatkowego dotycząca podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania przychodu z odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nabytego w części w 2001 roku w drodze spadku i w części w 2007 roku w drodze darowizny .

2008.04.24 - Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie - IPPB2/415-175-02/AZ
     ∟odliczenie od dochodu faktycznie zapłaconych odsetek od kredytu hipotecznego tytułem ulgi odsetkowej

2008.04.24 - Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie - IPPB2/415-173/08-2/JS
     ∟opodatkowania przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego (ulga meldunkowa)

2008.04.24 - Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie - IPPB2/415-172/08-2/JS
     ∟opodatkowania przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego (ulga meldunkowa)

2008.04.24 - Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie - IPPB2/415-171/08-2/IŚ
     ∟Czy w świetle przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych składki z tytułu ubezpieczenia od strat finansowych, które Spółkę może ponieść w wyniku działalności członków jej statutowych organów podczas i w związku z wykonywaniem ich funkcji stanowią koszt uzyskania przychodu? Czy w świetle przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatki Spółki na składki z tytułu umowy ubezpieczenia strat poniesionych przez Spółkę w wyniku działalności członków jej statutowych organów podczas i w związku z wykonywaniem ich funkcji mają charakter nieodpłatnych świadczeń zaliczanych do przychodów członków statutowych organów Spółki w rozumieniu art. 11 ust. 1 tejże ustawy?

2008.04.24 - Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie - IPPB2/415-168/08-2/JS
     ∟opodatkowania przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego (ulga meldunkowa)

2008.04.24 - Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie - IPPB2/415-164/08-4/MK
     ∟Interpretacja przepisów prawa podatkowego dotycząca podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wartości świadczeń zdrowotnych ponoszonych przez pracodawcę na rzecz pracowników .

2008.04.24 - Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie - IPPB1/415-96/08-3/AM
     ∟zwrot wniesionych wkładów do spółki osobowej przez występującego wspólnika jest zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tylko do wysokości wniesionego do tej spółki wkładu. Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega różnica pomiędzy wypłaconą wartością udziału, a wartością wkładu wniesionego przez wspólnika spółki jako dochód z praw majątkowych, dochód przypadający z remanentu likwidacyjnego, o którym mowa w art. 24 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest opodatkowany w formie ryczałtu w wysokości 10 % tego dochodu

2008.04.24 - Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie - IPPB1/415-63/07-5/AG
     ∟Interpretacja przepisów prawa podatkowego dotycząca podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika związanych z organizowaniem loterii.

2008.04.24 - Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie - IPPB1/415-260/08-2/JB
     ∟Czy czesne za studia wyższe opłacane przez Wnioskodawcę, strona może uznać za koszt uzyskania przychodów z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej

2008.04.24 - Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie - IPPB1/415-243/08-2/MO
     ∟Kosztem uzyskania przychodów będzie zapłacona kara umowna z tytułu nieterminowego wykonania usługi. Jednocześnie, ciężar co do prawidłowego udokumentowania wydatku, jak i wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a uzyskaniem przychodu spoczywa na podatniku. Podatnik bowiem musi wykazać, że poniósł koszt celowy i zasadny z punktu widzenia prowadzonej przez siebie działalności.

2008.04.24 - Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie - IPPB1/415-223/08-2/ES
     ∟1.Czy wnioskodawca może rozliczyć się wspólnie z synem za rok 2007?,2.Czy może skorzystać z ulgi rodzinnej za rok 2007?,3.Czy istnieje możliwość złożenia korekty zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2006, mającej na celu zmianę sposobu opodatkowania z indywidualnego na przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci

2008.04.24 - Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie - IPPB1/415-209/08-2/MO
     ∟Przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, stanowić będą zawsze przychody z działalności wykonywanej osobiście, również, gdy są uzyskiwane przez spółkę osobową prawa handlowego np. komandytową oraz gdy zawierane są przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej

13236 13237 13238 13239 13240 13241 13242 13243 13244 13245 13246 13247 13248 13249 13250 13251 13252 13253 13254 13255 13256